9/3/12

Πανεύκολα Black Forest Brownies



Κατά καιρούς βλέπω ή μου έρχονται στο μυαλό ρετρό γλυκά ζαχαροπλαστείου τα οποία όταν ήμουν παιδί, συνήθως μπαίνανε στο σπίτι μας σε μεγάλες γιορτές απο χέρια καλεσμένων με τεράστια χαμόγελα. Θυμάμαι, τις σοκολατίνες, τα "ποντικάκια", κάτι φανταστικές αξεπέραστες πάστες βουτύρου - αμυγδάλου που υπήρχαν (φαντάζομαι θα υπάρχουν ακόμη) στην Ξάνθη, πουράκια, μπισκοτένια χωνάκια γεμάτα κρέμα σοκολάτας και κερασάκια μαρασκίνο.. Όλα αυτά τα γλυκάκια, επηρεασμένα όλα απο την Κλασσική "Ευρωπαϊκή" Ζαχαροπλαστική, ήταν φτιαγμένα έτσι ώστε να δίνουν πολυτελή εντύπωση σε μια εποχή που λάτρευε και υμνούσε την πολυτέλεια.
Το 2012 όπως στην μαγειρική τα πράγματα και στην ζαχαροπλαστική έχουν αλλάξει τόσο πολύ, έχουν εξελιχθεί τρομερά και έχει ενισχυθεί το απαραίτητο υλικό της τέχνης προσαρμοσμένη όμως σε μια πιο μίνιμαλ εκδοχή, σύμφωνα με τις τάσεις της σύγχρονης εποχής. 
Σήμερα λοιπόν θα πειράξουμε μια από τις πλέον διάσημες ρετρό συνταγές για γλυκά και θα δημιουργήσουμε εύκολα και αβασάνιστα λαχταριστά Black Forest Brownies!  Σκαρώνονται στο πι και φι!
Εσείς έχετε κάποιο αγαπημένο ρετρό γλυκό? 

Υλικά


1 και 3/4 της κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
3 κουταλιές της σούπας κακάο
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού baking powder
250 γρ βούτυρο
1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα νερό
170 γρ σοκολάτα κουβερτούρα σε κομματάκια ή δάκρυα
5 αυγά
2 κουταλάκια του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
1/2 κούπα κερασάκια μαρασκίνο ή βύσσινο γλυκό κουταλιού ψιλοκομμένα
1/2 κούπα κερασάκια μαρασκίνο ή και βύσσινο γλυκό για την διακόσμηση
1/2 κούπα μαρμελάδα βύσσινο ή το σιρόπι απο το γλυκό του κουταλιού
1 κούπα κρέμα γάλακτος
1/2 κούπα άχνη ζάχαρη


Διαδικασία


Κοσκινίζουμε το αλεύρι με το κακάο, το αλάτι, το baking powder σε ένα μπολ και ανακατεύουμε καλά.
Βάζουμε ένα κατσαρολάκι σε μέτρια φωτιά και προσθέτουμε το βούτυρο, την ζάχαρη και το νερό. Μόλις το μείγμα ζεσταθεί και λιώσει τελείως το βούτυρο, αποσύρουμε το κατσαρολάκι από την φωτιά και προσθέτουμε την σοκολάτα ανακατεύοντας να λιώσει.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας στους 165 βαθμούς Κελσίου.
Στρώνουμε αλουμινόχαρτο σε ένα ταψάκι (23Χ33), να προεξέχει λίγο στις άκρες για να μας βοηθήσει να το βγάλουμε μετά το ψήσιμο,  το λαδώνουμε καλά.
Αφού έχει κρυώσει ελαφρώς το μείγμα μας προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά ανακατεύοντας με δάρτη και στην συνέχεια προσθέτουμε το μείγμα με το αλεύρι σιγά σιγά.. Τέλος προσθέτουμε τα κερασάκια αφού τα αλευρώσουμε ελαφρώς.
Αδειάζουμε το μείγμα στο ταψάκι και ψήνουμε στην μεσαία σχάρα του φούρνου για 30 - 35 λεπτά ή μέχρι μπήγοντας μια οδοντογλυφίδα στο κέντρο να βγαίνει σχεδόν καθαρή.
Όταν είναι έτοιμο, το αφήνουμε 7-10 λεπτά στο ταψάκι και στην συνέχεια το βγάζουμε και το αφήνουμε σε σχάρα να κρυώσει τελείως. Στην συνέχεια το κόβουμε σε κομμάτια.
Χτυπάμε με μίξερ, ξεκινώντας από χαμηλή ταχύτητα και φτάνοντας στην μέγιστη σταδιακά, την κρέμα γάλακτος σε σαντιγί και στην μέση της διαδικασίας περίπου προσθέτουμε την άχνη ζάχαρη.
Στολίζουμε το κάθε γλυκάκι αλείφοντας με λίγη μαρμελάδα βύσσινο (ή το σιρόπι), προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας σαντιγί και μερικά κερασάκια μαρασκίνο. Αν θέλουμε διακοσμούμε την σαντιγί με τρίμματα σοκολάτας.




 Καλό Σαββατοκύριακο!!!




27 σχόλια:

  1. All time favourite αγαπημένο retro γλυκάκι: Κρέμα Ρουαγιάλ. Το τρώγαμε με το φιλαράκι μου τη Βούλα στο ζαχαροπλάστείο 'Ολύμπιον' στη Φλώρινα, πάνω στη 'βόλτα'. Τι μου θύμησες!
    Και το γλυκάκι μπραουνάκι
    τέλειο κοριτσάκι {κάναμε ομοιοκαταληξίες με τα παιδιά και μου έμεινε κουσούρι}.
    Καλημέρα και φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πωπω την είχα ξεχάσει εντελλώς την κρέμα ρουαγιαλ!
      Φιλάκια Στέλλα μου καλό ΣΚ!

      Διαγραφή
  2. Αυτό το "αβασάνιστα" πάρα πολύ με έκανε να γελάσω πρωί-πρωί Έρη μου.

    Ρετρό γλυκάκι; Να πεις ότι μόνον ένα μου έρχεται στο μυαλό...
    Μπα που τέτοια τύχη!
    Πάστα Σεράνο από το ζαχαροπλαστείο Αλήθεια στην οδό Σόλωνος.
    Κράπφεν με μαρμελάδα βερίκκοκο από το ζαχαροπλαστείο Ρωσικόν στην Ομόνοια.
    Το κλασσικό παρφέ παγωτό από τον Τολόγλου στην οδό Αβέρωφ κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.
    Τρίγωνα με αφράτο μελωμένο φύλλο και τέλεια κρέμα, από το Royal στην πλατεία Βάθη..
    Καλά ας σταματήσω τώρα γιατί όλα τα μέρη που σας αναφέρω, έχουν χάσει σήμερα κάθε αίγλη ενώ οι επιχειρήσεις αυτές έχουν κλείσει πολλά-πολλά χρόνια πίσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχα Αααβασάνιστα!!!
      Τι ωραίες πληροφορίες που μου έδωσες βρε συ Πηνελόπη μου για τα παλια ζαχαροπλαστεία της Αθηνας!
      Φιλάκια πολλά, καλό ΣΚ!

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος2/2/16, 2:59 μ.μ.

      ΤΟ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ ¨ΤΟΛΟΓΛΟΥ¨ ΜΕ ΤΟ ΚΛΑΣΣΙΚΌ ΠΑΡΦΕ ΠΑΓΩΤΟ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΊ ΣΤΟ ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙ . ΕΧΕΙ ΚΡΑΤΉΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΣΥΝΤΑΓΉ ΤΟΥ ΠΑΡΦΕ

      Διαγραφή
  3. Μα πρωϊ-πρωϊ;;;;;;;;;;; Πωπω.... Και φυσικά δεν λέω.. όχι... αχαχαχαχα
    Έρη μου τέλειο το γλυκό σου όπως και η φωτό...
    Καλημέρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα brownies μου αρέσουν, την black forest την λατρεύω, ο συνδυασμός σίγουρα θα με ξετρελάνει. Την συνταγή, την έχω στο νου μου πλέον και θα την εκτελέσω στην πρώτη μεγάλη λιγούρα για γλυκό. Φιλάκια Ερη και Καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έρη μου καλησπέρα, ποιο γλυκάκι να πρωτοθυμηθώ...αχ...!!!Το σημερινό σου είναι κόλαση!!!!!!!!Όσο για τη παρουσίαση...........εξαιρετική και πολύ προκλητική!Φιλιά πολλά καλό Σαββατοκύριακο!Έλα και απο το σπιτάκι μου σε περιμένει νέο παιχνίδι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Ελένη, σ'ευχαριστώ πάρα πολύ, καλό ΣΚ!

      Διαγραφή
  6. Πω πω φιλενάδα τι μου θύμησες τώρα (βρε μπας και έχουμε παραμεγαλώσει;;;)! Ποντικάκια, σεράνο και πάστες αμυγδάλου... πρέπει να έχω φάει άπειρες ποσότητες στη ζωή μου! Για μένα τα πλέον αξεπέραστα ρετρό γλυκά είναι προφιτερόλ και μιλφέιγ...
    Τα brownies από την άλλη είναι ένα μοντέρνο γλυκάκι, άκρως εθιστικό! Μ' αρέσει πολύ η black forest πινελιά που τους έδωσες! Πολύ όμορφο παράδειγμα για το πώς το ρετρό στοιχείο μπορεί να ενσωματωθεί στο σήμερα!
    Φιλάκια πολλά, καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε οχι και εχουμε παραμεγαλώσει, και αντε με μένα κατι γίνεται αλλά εσυ μικρό κορίτσι!!!
      σ'ευχαριστώ Ερμιόνη μου, καλα να περάσετε!

      Διαγραφή
  7. Ααααχχχ... μας τσάκισες!!!!
    Τι φοβερό γλυκάκι μας σκάρωσες πάλι!!!
    Και το στόλισες με τόσες νόστιμες πινελιές!!!

    Λοιπόν, αν με ρωτούσες να σου πω ένα ρετρό αγαπημένο φαγητό θα σου απαντούσα αβίαστα "λαχανοντολμάδες" (τους λατρεύω) για το γλυκό κωλύομαι χα χα χαα!
    Επειδή είναι τόσα μα τόσα πολλά τα αγαπημένα μου ρετρό (και μη) γλυκάκια!
    Θα πω λοιπόν προφιτερόλ, μια από τις μεγάλες μου αγάπες!
    Φιλάκια, καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχα Λαχανοντολμάδες!!!!
      Φιλάκια Έλενα μου, ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  8. Just perfect!!!! Υπέροχη η συνταγή!!! Φιλια και καλο Σαββατοκύριακο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφοκλή μου σ'ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  9. Τέλειο το γλυκό σου Έρη και απίθανες οι φωτό (ειδικά η δεύτερη μου ...φώναζε να μπω και να φάω το γλυκό!!!). Όσο για ρετρό γλυκάκια εγώ θυμάμαι στην Καβάλα τη "Μυροβόλο Άνοιξη" με τους λουκουμάδες, τα προφιτερόλ και κάτι πάστες σεράνο...τρομερές. Επίσης τον "Καζαντζίδη" με τα σιροπιαστά του και τα κορνεδάκια... πωπωωωωωω τί αναμνήσεις!!!!!!!!!!!!! Φιλιά πολλά !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καταπληκτικα πρεπει να ειναι.. και με τετοια εμφανιση ποιος μπορει να πει οχι??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Passei para uma visitinha.
    Essa receita é tudo de bom.
    Bom fim de semana!
    Beijinhos.
    Brasil
    ¸.•°`♥✿⊱╮
    °`♥✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτό το πιατάκι, το δεύτερο, για μένα το ετοίμασες???
    Το λιγουρεύτηκα...

    Πολλά φιλιά, Καλό Σαββατοκύριακο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ποντικάκια????
    Πουράκια????
    Που τα ξέθαψες βρε Έρη??

    Τότε ήταν λίγα τα αγαθά και μας φαίνονταν μοναδικά!
    Τώρα πια χάνεις τη μπάλα από τα χιλιάδες είδη γλυκών.

    Αγαπημένο δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Τότε μου άρεσαν όλα γιατί τα έτρωγα
    σπάνια και τα απολάμβανα 100 φορές περισσότερο από σήμερα. Ήμουν και παιδί
    βλέπεις και όλα έμοιαζαν υπέροχα και μοναδικά!

    Πολύ ωραία η συνταγή σου! Πάντα μου άρεσε η γλυκίτητα μιας black forest μαζί με την ξινή γεύση του βίσσυνου!!

    Επικροτώ για τα μπράουνις!!
    Φιλιά πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πόσο μου αρέσουν τα πειραγμένα!!!!
    Αχ μου θύμισες κάτι γλυκά που τρώγαμε όποτε πηγαίναμε στην Ξάνθη, τις λέγαμε κασετίνες, δεν ξέρω αν αυτό ήταν το κανονικό τους όνομα...
    Ποντικάκια!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλημέρα Έρη, με το λαχταριστό, σοκολατένιο γλυκάκι σου! Υπέροχη και η παρουσίασή του! Μπράβο!
    Τι ωραία η ιδέα σου να μας ρωτήσεις για τα ρετρό γλυκάκια! Μικρή, θυμάμαι, ότι έτρωγα πάντα κανταίφι, αλλά το ήθελα χωρίς πολύ σιρόπι. Ο πατέρας μου πάντα μας πρότεινε το κωκ, με το οποίο συμβιβαζόμουν αλλά δεν έτρωγα το μισό με το σοκολατένιο γλάσο -ήταν η χαρά της αδελφής μου- λάτρευα όμως την κρέμα του, όπως και κάθε κρέμα!
    (Να θυμίσω στην Πηνελόπη)Σαν φοιτήτρια λάτρευα τις μηλόπιτες του Ασημακόπουλου και τα σοκολατάκια του Γούνη στην Χ. Τρικούπη. Υπάρχουν ακόμα;
    Φιλάκια, καλή εβδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. kala, ENNOEITAI oti tha ta dokimasw!!!! latrevw o,ti exei sxeso me black forest!! mpravo filenada!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! filakia, kali evdomada!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Kαι εγώ σαν την Στέλλα κρέμα ρουαγιάλ Ολύμπιον!!!!!!
    Αγαπάω τρελά black forest Έρη μου και το Brownie σου είναι ονειρεμένο!!!!!
    Το τσάκιζα και τώρα!!!!!Φιλάκια!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας,, πολύ πολύ!

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...