25/5/12

Τα Πιτάκια της Μαριγούλας



ή της Μαρίκας, ή της Κατίνας, της Μάγδας, της Μαριάνθης, της Κρυστάλως, της Ασανιώς...
Αυτά είναι τα υπέροχα τηγανόψωμα με τα οποία  μεγάλωσε κόσμος και κοσμάκης και που τα φτιάχνουν σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας με διάφορες παραλλαγές αναλόγως τον τόπο. Θα τα βρείτε με χίλια δυο ονόματα...
Υπέροχα πιτάκια με τα απολύτως απαραίτητα υλικά, ο πιο νόστιμος τρόπος για τις μητέρες της εποχής να ταΐσουν τα πολλά συνήθως παιδιά κ εγγόνια τους.
Με αυτά μεγάλωσα κ εγώ, τα πιτάκια της γιαγιάς μου Μαριγούλας.   
Φανταστείτε ένα κοκκαλιάρικο αγουροξυπνημένο παιδί να τρέχει λες και το τραβάνε απο την μύτη, με το νυχτικό (φουστανάκι πυτζάμα)  στην κουζίνα για να αντικρίσει μια τεράστια αλουμινένια πιατέλα γεμάτη λαχταριστά ζεστά πιτάκια..! Πρησμένα, γεμιστά με τυρί φέτα αλλά και σκέτα με την χαρακτηριστική τρύπα στη μέση.  
Τα πιο πολλά για εμάς τα παιδιά και τα λιγότερα για τις κυρίες της γειτονιάς που θα έρθουν για καφέ σήμερα πριν τις 10 όπου θα ξεκινήσουν οι δουλειές του σπιτιού.. Αύριο θα έχει σειρά μια άλλη γειτόνισσα, ένα άλλο σπίτι.
Καταλαβαίνω -  και όπως ξέρετε από το blog είμαι υπέρμαχος της "καλής", υγιεινής διατροφής -  ότι έχουμε προχωρήσει, έχουμε ενημερωθεί και ξέρουμε ότι το τηγάνισμα δεν είναι η καλύτερη επιλογή μαγειρέματος, όμως τέτοιες παραδοσιακές συνταγές, οι οποίες τρέφουν περισσότερο την ψυχή και λιγότερο το σώμα, όταν γίνονται αραιά και που, χαρίζουν ένα χαμόγελο στα χείλη μας και μια ζέστη στην καρδιά μας... Εσεις? Θα πείτε όχι?

 Υλικά (για 10 κομμάτια)


350 γρ αλέυρι για όλες τις χρήσεις (μπορεί να είναι μισό μισό με αλεύρι ολικής)
1 ποτήρι νερό ζεστό όσο το μπανάκι ενός μωρού και 2 κουταλιές νερό παραπάνω
1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη ( Η ζάχαρη ειναι προαιρετική, η γιαγιά μου δεν έβαζε)
1 κουταλιά της σούπας  αλάτι (Αν διαλέξετε να μην βάλετε ζάχαρη τότε ένα κουταλάκι κοφτό του γλυκού αλάτι είναι οκ)
1 κουταλάκι του γλυκού μαγιά σε σκόνη
Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα ( Δεν είναι ανάγκη να γεμίσετε το τηγάνι με ελαιόλαδο, εγώ βάζω λίγο να έχει όμως μισό εκατοστό ύψος..)


Διαδικασία


Ακριβώς όπως και στους λουκουμάδες ανακατεύουμε το αλεύρι με το αλάτι σε ένα μπολ.
Βάζουμε σε ενα καθαρό μπολ το νερό και ανακατεύουμε μέσα την ζάχαρη και την μαγιά. Μόλις αφρίσει (5 λεπτά) τότε αρχίζουμε και προσθέτουμε το αλεύρι με το αλάτι και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι και στην συνέχεια με τα χέρια μας να κάνουμε ενα ζυμαράκι κολλώδες.


Ζύμη πριν το φούσκωμα (αλέυρι μισό μισό με ολικής)
Σκεπάζουμε με πετσέτα και αφήνουμε το μείγμα να διπλασιαστεί για 30 λεπτά με μια ώρα ( Να ξέρετε γενικά για τις ζύμες με μαγιά όσο περισσότερο χρόνο αφήνετε στην μαγιά τόσο πιο νόστιμο αποτέλεσμα θα έχετε)


Ζύμη μετά το φούσκωμα
Αφού περάσει ο χρόνος, θρυμματίζουμε λίγη φέτα μέσα σε ενα μπολάκι.
Αλευρώνουμε μια επιφάνεια (εγώ αλευρώνω πάντα μια επιφάνεια κοπής η οποία μετά πάει κατευθείαν για πλύσιμο και έτσι δεν λερώνω πάγκους) και αλευρώνουμε και τα χεράκια μας.
Παίρνουμε ενα μπαλάκι σε μέγεθος βερίκοκου απο την ζύμη, το ακουμπάμε στην αλευρωμένη επιφάνεια και πασπαλίζουμε και λίγο αλευράκι απο πάνω. Η ζύμη κολλάει γενικά αλλά δεν πτοούμαστε έτσι πρέπει να είναι για να μην βγουν τα πιτάκια μας σφτιχτά.




 Με τα χέρια μας την απλώνουμε όσο μπορουμε ( την πιάνω απο τις άκρες και την γυρνάω μέσα στα χέρια μου στον αέρα συνήθως).




Αφου έχουμε ενα πλατύ πιτάκι βάζουμε λίγη τριμμένη φέτα μέσα και την κλείνουμε με τα χέρια μας ( η ζύμη είναι αρκετά μαλακή οπότε κλείνει αμέσως το πιτάκι).
Στο σκέτο απλά κάνουμε μια τρύπα στην μέση με το δάχτυλο μας.




 Βάζουμε το λαδάκι να ζεσταθεί καλά,  στην αρχή το βάζουμε σε μέτρια προς δυνατή φωτιά και μετά όταν βάλουμε τα πιτάκια μέσα χαμηλώνουμε στην μέτρια θερμοκρασία.
Τα βάζουμε στο λάδι το οποίο κατευθείαν πρέπει να κάνει τσιρ τσιρ (ακουμπάμε λίγο την άκρη απο το πιτάκι στο λάδι αν δεν κάνει τσιρ τσιρ τότε κρατάμε λίγο ακόμη στην άκρη και περιμένουμε)
Αυτά θα φουσκώσουν μέσα στο τηγάνι μην ανησυχείτε αν σας φαίνονται περίεργα όταν είναι ωμά, στο τηγάνι θα γίνουν φουσκωτά κ ωραία.




Μόλις ροδοκοκκινίσουν απο την μία πλευρά (τσεκάρουμε να μην τα κάψουμε) τα γυρίζουμε απο την άλλη.


οταν είναι έτοιμα τα βγάζουμε σε απορροφητικό χαρτί.




Σερβίρουμε τα σκέτα με μέλι και κανέλα (φυσικά και αυτά με την φέτα τρώγονται με μελι κα ι κανέλα..) ζεστά, αν και λίγο δύσκολο να φαγωθούν όλα μαζί, συνήθως ότι βγαίνει απο το τηγάνι εξαφανίζεται ως δια μαγείας..




Φιλάκια, Καλό Σαββατοκύριακο!

Λογάκια
Την ζύμη μπορείτε να την ετοιμάσετε απο το προηγούμενο βράδυ και ν΄ αφησετε το μπολ σκεπασμένο με μεμβράνη (λίγο λαδωμένη εσωτερικά ωστε αν η ζύμη φουσκώσει ως εκεί να μην κολλήσει) μέσα στο ψυγείο. Το πρωί μόλις ξυπνήσετε βγάλτε την απο το ψυγείο και αφήστε την έξω να πέσει λίγο η θερμοκρασία της για 15 λεπτά με ενα μισάωρο πριν ξεκινήσετε το τηγάνισμα.

30 σχόλια:

  1. Α! εδώ είμαστε!!!!...δε θα προλάβουν να φαγωθούν με μέλι και κανέλα!!!θα δοκιμαστούν σύντομα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. γιαμι γιαμι...delicious....;))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πιταρακιαααααααααααααα ολε! κάνε και μεγάλα για να φτιάξεις πίτσα! Λιώνω λέμε! Κι αυτό που λες για το τηγάνισμα και την υγιεινή διατροφή θα διαφωνήσω γιατί εγώ θυμάμαι ότι όλα μου τα χρόνια μέχρι τα 18 το λιγότερο έτρωγα τηγανητά και δεν είχα κανένα πρόβλημα και ουτε εχω φυσικα!!!!!!!!!! το τηγανι θελει ελαιόλαδο και φυσικά αγνά πράγματα... πρόσφατα διαβασα και μια ερευνα που ελεγε οτι το τηγανισμα δεν προκαλει καμια βλάβη στην καρδιά ή αλλου αν γίνεται με ελαιόλαδο! Αντε γιατι με όλα αυτα τα περι υγιεινής διατροφής έχουμε χάσει τη μπάλα! και ειδαμε και ολοι αυτοι που τρωνε υγιεινα.... ποσο πιο γρηγορα αλλάζουν διάσταση! :))))))))))))))))) Μάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος25/5/12, 6:52 μ.μ.

    πω! πω! αναμνήσεις!!!!!μιά φορά τη βδομάδα η μάνα μου ζύμωνε ψωμί και πάντα τυχαία περίσευε,(σίγουρα το είχε κανονισμένο)ζυμάρι που αφού του πρόσθετε λίγη σόδα έφτιαχνε τηγανότουρτες έτσι τις λέμε πότε σκέτες και τις τρώγαμε με τυρί φέτα και πότε έβαζε μέσα τρίμματα φέτας....πεντανόστιμο μα τόσο απλό!!!! χρόνια έχω να φάω.....μου τις θυμίσατε να είστε καλά

    φιλικά Βάσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θέλω .. θέλω ..θέλω !!!

    Εγω μου φαίνεται θα κάνω διπλάσια δόση ... τι να μας κάνουν 10 μόνο ??

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΕΡΗ ΜΟΥ ΕΤΣΙ ΤΑ ΦΤΙΑΧΝΩ ΚΙ ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΙΓΜΑ ΤΗΣ ΓΕΜΙΣΗΣ ΒΑΖΩ ΛΙΓΟ ΓΙΑΟΥΡΤΙ...ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑ! ΝΑ ΕΙΧΑ ΚΑΝΑ ΔΥΟ ΤΩΡΑ.....
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπημένα πιτάκια από το περελθόν που όμως και εγώ τα κάνω μέχρι σήμερα!!! Οι Πόντιοι τα λένε πισία! Και η γιαγιά μου εκτός από σκέτα με μέλι και κανέλλα και φυσικά τυρί, τα γέμιζε και με πατάτα πουρέ που έβαζε λίγο αλάτι και μπόλικο μαύρο πιπέρι!!! Τέλεια !!! Τι μας θύμησες Έρη τώρα!!! Πολύ ωραία μπράβο!!! Να μην ξεχνάμε τις ρίζες μας και το πως μεγαλώσαμε!!! Καλό Σαββατοκύριακο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κι εγώ, Έρη μου, έτσι μεγάλωσα και με πολύ σεβασμό διατήρησα την παράδοση και έχω μάλιστα δημοσιεύσει τη συνταγή! Αν θέλεις, δες την εκδοχή της περιοχής μου:
    http://helengrblog.blogspot.com/2011/09/blog-post_16.html
    Στο χωριό μου τα λέμε τηγανόψωμα και είναι πάντα γεμιστά με τυρί φέτα!
    Υπέροχη και εξαιρετικά απλή νοστιμιά, νοσταλγική!
    Να είσαι καλά που μου τα ξαναθύμισες!
    Φιλάκια, καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έρη μου καλή, επανέρχομαι!
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια για τα τηγανοψωμάκια!
      Η καταγωγή μου είναι από τη Ν.Φθιώτιδα (Αταλάντη) αλλά το σόι κατάγεται από τη Β.Ελλάδα και καμαρώνω γι' αυτό!
      Φιλάκια και πάλι!

      Διαγραφή
  9. Και μνήμες και ωραίο έδεσμα!!
    Μπράβο Έρη!!
    Καλό Σ/Κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι καταπληκτικά πιτάκια. Μοιάζουν με τα τηγανόψωμα που έφτιαχνε η δικιά μου η γιαγιά. Όταν έχεις ένα τέτοιο απλό και πεντανόστιμο έδεσμα μπροστά σου ξεχνάς και την υγειηνή διατροφή και τα πάντα. Απλά θέλεις να το φάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μα υπάρχει τίποτα πιο νόστιμο από αυτό Ερη μου?
    Λίγο τηγάνισμα δεν βλάπτει. Εγώ θέλω μια με τυρί..με λίγωσες με τις φωτογραφίες.

    Καλό σαββατοκύριακο να έχεις

    ΦΙλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Έρη μου πολύ καταπληκτικά τα πιτάκια σου... Μπράβο.. πολύ ωραία!!!
    Φιλιά!!!!!
    Καλό Σαβ/κο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ερη μου καταπληκτικά τι να πω!!!Μου θύμησες και μένα ένα μικρό παιδάκι...αχ!!!!!!!Με μέλι και μπόλικη κανέλα τα τρώγαμε!!!Να σαι καλά!!!
    Καλό Σαββατοκύριακο!!!
    Φιλάκια πολλά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πώ, πω! Με πήγες πίσω, σε Κυριακάτικα πρωϊνά με τη μαμά μου να κάνει τηγανίτες! Πολύ ευχαρίστως σηκωνόμουνα τώρα και τα'φτιαχνα, αλλά δεν προλαβαίνω. Οσονούπω, όμως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Γεματα αναμνησεις τα πιτακια-αγνοπιτακια τηγανοπιτες ή όπως αλλιώς τις λένε...γεματα μυρωδιες απο το σπιτι της γιαγιας παιδικες αναμνησεις!Μπραβο Ερη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μετά από τέτοια υπέροχη εισαγωγή που μας έκανες, υπήρχε περίπτωση να πούμε όχι??
    Εγώ Ερη μου και αυτά με την φέτα, με μέλι και κανέλα θα τα έτρωγα, απίστευτη γεύση!!!
    Μπράβο για την πεντανόστιμη συνταγή!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Συμφωνω με την ΕΛΕΝΑ, κι εγω θα τους εβαζα μελι και κανελλα! Καποια φαγητα πρεπει να τηγανιζονται, αν τα μαγειρεψεις αλλιως, χανεις την γευση! Αφρατα και ροδοτηγανισμενα, ξυπνησαν αναμνησεις απο την γιαγια Ανδρομαχη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Eri, στα δικά μας τα μέρη, δεν τα συνηθίζουμε τα τηγανόψωμα, αλλά τις τηγανίτες. Δεν θα έλεγα όμως όχι, για ένα τηγανόψωμο γεμιστό με τυρί φέτα!! Τηγανητό αλλά ωραίο. Που και που δεν βλάπτει νομίζω.
    Καλό Σαββατοκύριακο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Τηγανόψωμα τα αγαπημένα!
    Τι και αν είναι τηγανητά! Που και που επιτρέπεται ένα παραστράτημα από τις καλές διατροφικές μας συνήθειες!
    Αρκεί βέβαια να είναι τόσο νόστιμο και να αξίζει τον κόπο!
    Φιλάκια Έρη μου, καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. μου έτρεξαν τα σάλια!!! Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Συμφωνώ γι΄αυτές τις συνταγές που μπορεί να είναι λιγάκι πιο παχυντικές, αλλά μεγάλωσαν γενιές και ενώνουν φίλες :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Δεν νομίζω Έρη να χαλάσει ο κόσμος {ούτε και η σιλουέτα μας}
    αν ενδώσουμε σε τέτοιες συνταγές μια στο τόσο.
    Και τα παιδάκια μας εξάλλου πρέπει να έχουν μια άποψη με τι λιχουδιές μεγαλώσαμε εμείς.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Δηλαδή Έρη πετάς στον αέρα το ζυμαράκι και το ξαναπιάνεις; :)
    Σε πειράζω...

    Πανέφορφα και τόσο εύκολα, φορτωμένα με όμορφες γευστικές και όχι μόνο μνήμες!
    Θα τα φτιάξω τα πιτάκια σου, αν και με το τηγάνι δεν τα πάω καλά για, πρακτικούς κυρίως, λόγους χώρου.

    Οι μίξεις των γεύσεων αλμυρών/γλυκών μ΄αρέσουν πολύ, όπως π.χ. να τρώγω μπαστουνάκια γραβιέρας, βουτηγμένα σε θυμαρίσιο μέλι. Η επιτομή της απλότητας και της νοστιμιάς!

    Ζαμπία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Φαίνονται εύκολα και νοστιμότατα!!!Μπράβο!

    Νέο μέλος
    http://innikolskitchen.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Καταπληκτικά, πρέπει να είναι πεντανόστιμααααα!!! Λέω να τα φτιάξω αύριο για τις μικρές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Αχ, όντως. Παιδικές αναμνήσεις ξυπνούν οι τηγανισμένες πιτούλες. Οι γιαγιά μου τα έλεγε λαλάγγια. Δεν ήταν ακριβώς τα ίδια, αλλά ήταν κι αυτά αυτό που λέμε στα ελληνικά, εχμ, σόουλ φουντ.
    Αύριο για πρωινό, αποφάσισα τί θα φτιάξω...
    Υ.Γ.: Η επιστημονική ορολογία σχετικά με τη θερμοκρασία του λαδιού (τσιρ τσιρ), με τρέλανε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια σας παιδιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Τέλεια ιδέα για το σαββατοκύριακο! Σε ευχαριστούμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλια σας,, πολύ πολύ!

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...